X
تبلیغات
رایتل

ششتمد در رسانه ها

جدیدترین اخبار شهر ششتمد در رسانه های محلی و کشوری

حسن راحتی خادم قرآن

استاد حسن راحتی، فرزند علی درسال 1319 شمسی در ششتمد دیده به جهان گشود. تحصیلات ابتدایی را در زادگاهش به پایان رسانید. پس از آن به مدت سه سال در شهرستان سبزوار علم آموخت. درسال 1336 به مشهدمقدس رفت وتا سال 1342 از محضر استادانی مانند: مرحوم محمدتقی ادیب نیشابوری، آیت الله حاج شیخ حسین وحیدی خراسانی، شهید سیدعبدالکریم هاشمی­ نژاد و... بهره گرفت و همزمان موفق به دریافت دیپلم شد.
از سال 1343 با قبولی در رشته فلسفه و حکمت اسلامی دانشکده الهیات دانشگاه تهران، از محضر استادانی همچون: استاد مرتضی مطهری، استاد محی­ الدین محمدمهدی الهی­ قمشه­ ای، استاد محمدصادق محمدی­ سبزواری و دیگران استفاده کرد و در سال 1347 فارغ التحصیل گردید.
درسال 1350 پس ازپایان خدمت نظام، به عنوان دبیر، در آموزش و پرورش شهرستان سبزوار استخدام شد و به تدریس ادبیات فارسی و علوم عربی پرداخت. با پیروزی انقلاب اسلامی در سال 1358 به مشهد رفت ودر دبیرستان­ های مشهد تا هنگام بازنشستگی یعنی 1379 به تدریس ادبیات عرب و معارف اسلامی پرداخت و از آن به بعد در این شهر مقدس، به خدمات فرهنگی، تألیف و ترجمه اشتغال دارد.
استاد حسن راحتی از شاعران معاصران است. وی موفق شد در مدت 5 سال ترجمه قرآن را به صورت شعر فارسی در قالب مثنوی، که حدود 17هزار بیت است انشاء نماید و این اثر را تعدادی از علمای حوزه و استادان دانشگاه فردوسی تایید کرده و دست‎خط آنان نیز در پایان اثر چاپ شده است.
در انتهای این ترجمه منظوم, که در سال 1386 به همت انتشارات «ضریح آفتاب» مشهد نشر یافته، تقریظات و اظهار نظرهای چند تن از استادان حوزه و دانشگاه آمده است.
همچنین استاد راحتی ششتمدی، رساله الحقوق امام سجاد(ع) را برای اولین­ بار به نظم فارسی سروده که چاپ شده است. اثر دیگر ایشان ترجمه منظوم مفاتیح ­الجنان محدث قمی می­ باشد.
ایشان درسال 1387 از سوی اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی سبزوار، به عنوان «خادم قرآن» معرفی شد.
در ادامه ترجمه منظوم دعای شروع قرآن به قلم استاد حسن راحتی آمده است :

خدایا به حقّ کرده­ای نازلش /  درستی به واقع بود حاصلش
فراوان نمـا رغـبتم را در آن  /  به قرآن نما نور چشمم عیان
مفاهــیم قــرآن، خـدایا مرا  /  به درد درونم تو گـردان دوا
بده سینه­ام را به قـرآن صـفا  /  پریشانی­ام را به آن ده شــفا
غم­وغصّه­ام را همه سر به ­سر  /  به دنیـا و عقبـی زقـرآن ببـر
زبانم به قـرآن تو آذیـن نـما  /  وجاهت به­رخساره­ام­کن عطا
به  ­قرآن نما جسم وجانم قوی  /  که بهتر نمـایم از آن پیـروی
ترازو و میـزان مـن در جـزا  /  به قرآن خدایا توسنگین نمـا
نما روزی­ام خواندنش­را مدام  /  زطاعت به ساعات شبها تمام
شب و روز من را خدایا نـما  /  هماهنـگ قرآن که یابم صـفا
بده حشرو نشرم به روز جزا  /  به همـراه احمـد و آل عبــا
درود فـراوان به آن خانـدان  /  که تاهست و باشد نظام­جهان